De Plek 1 Boeddha's braakland

door Siem Eikelenboom


Alsof er een kies getrokken is. Zo ziet het stuk braakland op de hoek Stadsring/Utrechtseweg eruit. Wat stond daar? En gaat er nog iets nieuws komen? Deel 1 van de nieuwe serie De Plek

Je zou het niet zeggen maar dit stuk braakland is culinaire geschiedenis. Ooit stond hier met adres Utrechtseweg 2 hotel De Witte. Restaurateur Ernst Hastrich stond in 1967 mede aan de basis van de Alliance Gastronomique Néerlandaise. Hastrich was jarenlang voorzitter van dit genootschap dat het culinaire niveau van Nederland op een hoger peil wilde brengen. Dat moest door het aanbod van ingrediënten te verbeteren en koks en personeel beter op te leiden.

De keuken van De Witte kent illustere namen: chef Robert Kranenborg kwam hier als jonge kok in aanraking met de haute cuisine. Zijn chef was toen Willy Wolkers die op zijn beurt Nico Weijsenfeld had opgevolgd. In 1960 werd De Witte bekroond met een Michelin ster.

  

De geschiedenis van De Witte begint in 1922. In dat jaar wordt in villa De Horst een hotel-restaurant geopend. Drie jaar later koopt C.J.G. Hastrich, de vader van Ernst, het pand. Na een prijsvraag wordt de naam veranderd in De Witte.

In 1956 maakt de villa plaats voor een minder aansprekend pand dat meer ruimte biedt voor de keuken. Als zoon Ernst de zaak overneemt, groeit het restaurant uit tot een culinair begrip. Wie in Amersfoort of omstreken in de jaren zestig en zeventig iets te vieren had, bestelde een tafel in De Witte.

Na sluiting van De Witte in 1988 kreeg het pand een nieuwe bewoner: chinees-indonesich restaurant Boeddha. Van culinaire ambities moet de nieuwe eigenaar niets weten. Integendeel. Boeddha wordt berucht door de vele inspecties van ambtenaren van de Voedsel- en Waren Autoriteit. Maart 2006 gaat het pand op bevel van de gemeente dicht. De (brand)veiligheid kan niet langer gegarandeerd worden.

Het pand wordt afgebroken. Eigenaar Van Hoogevest Groep vindt renovatie te duur. Op de plek moet een bankgebouw van ABN Amro komen, maar het faillissement van Van Hoogevest in 2009 voorkomt dat. Het perceel wordt braakland.

In 2010 koopt Belmont Investments uit Utrecht het stuk land uit de failliete boedel. Belmont wil op deze plek een kantoorpand ontwikkelen. Jarenlang toont een groot bord op de hoek een impressie van het pand. Na jaren is dat bord in 2015 opeens verdwenen. Er vinden weliswaar enige bouwactiviteiten plaats maar dat blijken voorbereidingen te zijn voor een parkeerplaats die de helft van het stuk land in beslag neemt.

Begin 2016 telt de Amersfoortse firma Profund Partners ruim 1,7 mln euro neer voor het terrein dat officieel Utrechtseweg 2 en 4 is. In december 2016 onthult Kees van Loon, de directeur van Profund, een ambitieus plan: The Spot. Het is een hoog, opvallend appartementencomplex met een ontwerp van het gerenommeerde architenbureau KCAP uit Rotterdam dat in diverse landen actief is.

                   Bron foto: KCAP/Profund.

Maar vervolgens slaat de grote stilte weer toe. Ondergaat The Spot hetzelfde lot als het spookkantoor dat er nooit is gekomen? “Nee”, zegt Kees van Loon, directeur van Profund duidelijk. Als het aan hem ligt, wordt er gebouwd. Maar er is een kinkje in de kabel gekomen in die zin dat rond The Spot de ene na de andere partij nu met plannen komt om ook hoogbouwprojecten te ontwikkelen.

Om te voorkomen dat er een wild west-situatie ontstaat, wil de gemeente Amersfoort een duidelijke visie voor dat deel van de stad zien. “ Op zich terecht”, zegt Van Loon. Hij vreest wel dat nu de gemeente zich zo met de zaak gaat bemoeien dat het bij praten blijft en dat bouwen almaar wordt uitgesteld. “ Maar er is nu een conceptversie. Die bespreken we 13 juli als we met alle partijen in het stadhuis bijeen komen.”

Vooralsnog moet de Amersfoorter aankijken tegen een stuk braakland en een parkeerterrein.

bijsluiter

Siem Eikelenboom is freelance onderzoeksjournalist en verbonden aan De Stadsbron en website Follow The Money

bronnen

Wikipedia, Kadaster, www.thespot-amersfoort.nl, telefonisch gesprek met Kees Van Loon

opmerkingen