Het waargebeurde sprookje over kees van amersfoort

door René van der Velden

Kees is een gewichtig man op het stadhuis van Amersfoort, en zeer op zijn volslanke uiterlijk gesteld. Het plaatselijke modemagazijn Jac Hensen maakt steeds kostbaarder maatpakken voor hem, maar Kees raakt steeds sneller verveeld. “Ik wil nu wel eens iets anders, iets héél anders”, zegt Kees tegen zijn couturier en geeft hem de opdracht “een gewaad te maken van een kostelijke stof die niemand ooit heeft gezien”.

“Excuses, mijnheer Kees, het is absoluut onmogelijk om aan uw onmogelijke wens te voldoen”, zegt de couturier beleefd. Maar in Kees zijn woordenboek staat het woord ‘onmogelijk’ niet. Dus gaat hij zelf op zoek, via twitter, en hij vindt verrassend snel precies wat hij zoekt.

Het Amerikaanse modemerk ‘Suit yourself’ zegt van wanten te weten. De Amerikanen zeggen een uniek concept te hebben ontwikkeld: een perfect pak, gemaakt van een stof die alleen zichtbaar is voor ‘smart people’. Maar oh wee, wat Kees niet weet, is dat zo’n pak helemaal niet bestaat. De Amerikaanse gauwdieven vertrouwen er gewoon op dat niemand zal durven toegeven dat ze hun pakken niet zien. Want wie wil er nou voor ‘stupid’ worden uitgemaakt?

Met zijn American Express Gold Card bestelt Kees zijn kostbare kostuum en in no time heeft Post NL een grote goudkleurige box bezorgd op het stadhuis. De doos bevat een sierlijk schrijven, dat nog eens bevestigt dat alleen ‘very smart people’ het bijgesloten blauwe kostuum kunnen zien.

Kees aarzelt even want hij ziet zijn pak nog niet zo snel. Maar in tweede instantie is hij smart genoeg om door te pakken. Hij trekt het kostuum aan. Armen erin, benen erin, gulp dicht, het is vederlicht en het zit hem als gegoten. In de spiegel moet hij vaststellen dat zijn nieuwe pak hem fantastisch afkleedt.

Kees loopt een deur verderop naar collega Hans en toetert dat alleen slimme mensen zijn nieuwe kostuum kunnen waarnemen: Wat Hans ervan vindt? Hans kijkt op, kijkt neer, en weer omhoog, en kan dan alleen maar bevestigen dat het pak Kees ècht geweldig staat; “ècht geweldig!” Zoiets zou Hans zelf ook wel willen.

Trots laat Kees zijn nieuwe aanwinst nu zien aan iedereen op het stadhuis die het wil zien. Hé daar hebben we Dirk-Joost. DeeJay prijst de uitgekiende smaak van Kees.

Gert komt er bij staan. Natuurlijk gelooft Gert wat hij ziet, ook al ziet hij het niet. “Goh Kees, wat pak je weer goed door!”, zegt Gert.

Fier flaneert Kees nu naar Micheline en naar Dillian.

Micheline kijkt eerst op die typische Micheline-manier van haar - alsof ze er nou h-é-l-e-m-á-á-l niks meer van begrijpt -, maar gelooft het dan toch ook, slim als ze is.

Dillian weet niet of ze wel wil zien, wát ze ziet… Maar ook zij houdt wijselijk haar mond. Liever dit, dan voor domme gans te worden uitgemaakt.

Hé, wie hebben we daar? Daar komt een kleine rode driftkikker aangerend. Het is Rob. Die is voor niets en niemand bang, die zegt gewoon waar het op staat. “Kees staat in zijn blote kont. Kee-hees sta-haat in zijn blote, blote ko-hont!”, jengelt Rob. De echo blijft hangen in de hal van het stadhuis: Ko-hont.

Verwarring alom. Iedereen ziet het nu ook. Kees staat in zijn hemd. Zijn trouwe dienaren Helmer en Anton grijpen hem snel bij zijn mouw …. die er niet is…. en duwen hem dan maar fluks terug zijn kamer in. Kees schaamt zich rot. Hoe kon hij toch zo dom zijn?...

Eind goed, al goed. Kees closed

Kees van Amersfoort heeft zijn lesje in ijdelheid geleerd. Hij neemt afstand van de slippendragers die hem niet hebben gewaarschuwd voor deze kapitale flater, en hij prijst Rob voor zijn onafhankelijke wijsheid. Met de hand op zijn hart belooft Kees aan Rob dat hij nooit meer zo dom zal doordoen. Kees belooft Rob om hem te gaan ondersteunen in de strijd voor klimaatadaptatie en voor een groen Amersfoort. En de aanleg van die westelijke rondweg is nu natuurlijk ook van de baan. Want die is net als onzichtbare stof: alleen voor domme mensen en gebaseerd op gebakken lucht.

(Vrij anders naar Andersen)

bijsluiter

René van der Velden, is ‘schrijver in ruste’ die het schrijven niet laten kan, Amersfoort (o.a. Brabants Dagblad, Leids Dagblad, Brabants Nieuwsblad, tijdschrift KRI, NS-bedrijfskrant De Koppeling, div. boeken, tekstbureau)

opmerkingen